در اصل اگه چند وقت پیش با اون دوستم که اهل پادکست گوش دادنه (چه کار حوصله‌سربری!) به یه سفر ۱۴ ساعته نمی‌رفتم و اتفاقی یه پادکست از آلبوم «در مورد» یکی از آهنگ‌های باب مارلی که از اقوام هائیتی الهام گرفته بود رو گوش نمی‌دادم، به اجبار، احتمالاً وقتی داشتم در مورد وودوو می‌خوندم، توی ذهنم صداهای کلیک‌کلیک (که ناشی از تطبیق اطلاعاته) نمی‌شنیدم.

قضیه از این قراره که خیلی خیلی سال پیش، قبل از اینکه کریستف کلمب آمریکا رو کشف کنه، یه پول تپلی از اسپانیا می‌گیره و با کشتی راهی یه جایی سمت آمریکا می‌شه و سر راه به جزیره‌ی هائیتی برمی‌خوره. اونجا می‌بینه که مردم بومی هائیتی که خیلی کم‌جمعیت و مهمان‌نواز و ساده بودن، یه عالمه معدن طلا دارن و از ارزشی که توی دنیا داره خبر ندارن! برای همین بعد از یکم استراحت، بدو بدو برمی‌گرده اسپانیا و این بار مجهز میاد به قصد غارت معدن‌ها.

متأسفانه مردم هائیتی توی یه جزیره‌ی ایزوله زندگی می‌کردن و بدنشون نسبت به باکتری‌ها و ویروس‌هایی که آقای کریستف و دوستانش با خودشون آوردن مقاوم نبود و کم‌کم نسلشون منقرض شد! کریستف کلمب هم که نیاز به کارگر داشت و پول هم خیلی کم داشت، رفت سراغ آفریقا و از اونجا کلی آفریقایی آورد و مسیحیشون کرد (چون از طریق مسیحیت می‌تونست بهشون القا کنه که باید برده باشن و مجانی برای ارباباشون کار کنن و از خداشون هم باشه که کار دارن و یه سقف و غذای حداقلی).

بعد از چند صد سال هم آفریقایی‌ها شورش می‌کنن و جزیره رو مال خودشون می‌کنن و الان دیگه هائیتی یه سرزمین مستقله!

حالا من خیلی خیلی مختصر گفتم، ولی شما حتماً برید یا پادکست رو گوش بدین یا بخونید در مورد تاریخش، یا هم اصلاً شاید یه روز خودم مفصل در موردش نوشتم…